Oto opis, który znalazłam. Za zawartośc merytoryczną nie odpowiadam!!

Smilisca phaeota jest łatwym w hodowli gatunkiem polecanym początkującym. Nie potrzebuje zimowania, nie podlega ochronie gatunkowej.
Wygląd: Dorosła samica osiąga wielkość około 8 cm., samiec dorasta do 5,5 cm. Dorosłe zwierzęta mają białe ubarwienie części spodniej i brązowawe, częściowo z niebieskimi i czarnymi plamkami górnej części ciała. Niektóre okazy mają górną cześć ciała całą niebieską. Wspólna dla wszystkich osobników jest biegnąca wzdłuż pyszczka (wybaczcie, nie znam się na płazach, więc nie wiem, czy rzekotki mają pysk, mordę, ryj czy cos innego) od otworów nosowych do oczu „kreska” koloru od zielonego do niebieskiego. Młode rzekotki są początkowo całe ubarwione na brązowo i zmieniają kolor dopiero, gdy osiągną wielkość 3,5-4cm.

Obszar występowania: rozciąga się od Nikaragui, przez Kostarykę i Panamę do północno-wschodniej Kolumbii. Żyją tam zarówno na obszarach nizinnych, jak i na wysokości ok. 1000m.

Klimat: lasy deszczowe w głębi lądu. Niektóre zwierzęta znajduje się także w pobliżu siedzib ludzkich

Wielkość terrarium: dla grupy hodowlanej złożonej z 5 samców i 1 samicy (biedna dziewczyna...) terrarium powinno mieć rozmiary minimum 80/80/50, lepiej większe.

Warunki w terrarium: Młode zwierzęta powinno się trzymać w temperaturze ok. 26C i wilgotności 70-90%. Osobniki od ok. 3 cm. długości ciała mogą przebywać w terrarium o niższej wilgotności. Dzięki niezbędnej części wodnej w terrarium wilgotność nie powinna spadać poniżej 50%. Basen powinien zawierać minimum 5 litrów wody. Poleca się filtrowanie wody filtrem akwarystycznym.

Oświetlenie: Ponieważ w głównej mierze są to zwierzęta aktywne nocą, oświetlenie odgrywa rolę drugorzędną. W celu utrzymania naturalnego rytmu dnia i nocy, powinno się oświetlać terrarium przez 12 godzin dziennie.

Wyposażenie: koniecznie konary, gałęzie i inne elementy dające możliwość wspinaczki. Jako podłoże nadaje się coś, co nie gnije (niestety, nie wiem jak przetłumaczyć na polski wyrazy takie jak Seramis czy Blaehton, a są to nazwy owych rodzajów podłoża. Tak samo z roślinami polecanymi do terrarium: Sanseverien, Scindapusranken, czy Bromelien. Wybaczcie!). Podłoże można przykryć kamieniami, co ma tę zaletę, że nic się do wilgotnej skóry rzekotki nie przykleja.

Żywienie: jedzą zarówno w naturze, jak i powinny dostawać w terrarium wszystko, co jest trochę mniejsze, niż połowa długości ich ciała: świerszcze, muchy, inne owady posypane witaminami i wapnem.

Rozmnażanie: w naturze składają ikrę po silnych opadach deszczu przy podniesionym poziomie wody w zbiorniku wodnym. W terrarium symuluje się te warunki poprzez ciągłe opryskiwanie i podnoszenie poziomu wody w części wodnej terrarium. Samczyki reagują na tak zmieniające się warunki swoim „żabim koncertem” w godzinach nocnych. Wchodzą do wody i uczepiają się skrzecząc wszystkiego, co się rusza. Po kilku dniach (od 1 do nawet 21) do wody wchodzi samica i często składa ikrę już tej samej nocy. Ikra pływa w grudkach częściowo pod lustrem wody lub opada na dno. Zostaje złożonych średnio 300 jajeczek przez jedna samiczkę. Przy temperaturze wody 26 stopni ich rozwój następuje bardzo szybko. Po 3 dniach kijanki opuszczają powłokę jaj, a po 27 dniach pierwsze małe żabki długości około 15 mm wychodzą na ląd. Kijanki zjadają pokarm dla ryb a młode rzekotki początkowo karmi się np. malutkimi świerszczami (do 3 mm długości).
Dojrzałość płciowa osiągają po 8 – 12 miesiącach.

Niewiele tego, ale zawsze cos.
Pozdrawiam

Natalia